Naša svetinja – Manastir Ostrog

Srpska pravoslavna crkva slavi Svetog Vasilija Ostroškog 12. maja, po gregorijanskom kalendaru (29. aprila, po julijanskom).

Sveti Vasilije Ostroški je veliki čudotvorac čija su poznata čudotvorna dela. Njegovo sveto telo u celosti počiva u ostroškoj isposnici, nepodložno zakonu truljenja. Crkvica u kojoj leže mošti Svetog Vasilija ispunjena je prijatnim mirisom, činjenica netljenosti tela ovog velikog svetitelja, predstavlja fenomen za sebe, koji mi hrišćani nazivamo – čudom. Ovaj se fenomen jedino može objasniti svetim životom Ostroškog Sveca.
Manastir Ostrog je manastir Srpske pravoslavne crkve smešten uz skoro vertikalnu liticu, visoko na planini Ostroška greda u Crnoj Gori.
Posvećen je Svetom Vasiliju Ostroškom. Manastir Ostrog se sastoji od Gornjeg i Donjeg manastira. Nalazi se na području Bjelopavlića, na teritoriji opštine Danilovgrad.
Smešten je u okomitoj steni, sa koje se pruža pogled na ravnicu Bjelopavlića. Manastir je osnovao hercegovački mitropolit Vasilije u 17. veku koji je tu i sahranjen, a kasnije je i kanonizovan. On je Svetac Čudotvorac, a telo mu počiva u ćivotu u pećinskoj crkvi.
Ovaj manastir spada među najposećenije pravoslavne manastire.
„Život Svetog Vasilija bio je život u Bogu, život sazidan po Hristu, u kome sve i sva beše Hristos. Još veće čudo i dokaz svetiteljstva Svetog Vasilija jeste čudotvorna moć njegovog netljenog tela. On, koji je u svom zemaljskom životu više ličio na anđela nego na čoveka, uzdigao je svoj duh do prestola Božijeg, a svoje telo obesmrtio. Njegovo sveto telo bilo je za vreme zemaljskog življenja hram Duha Svetoga, a posle rastanka sa svojom bogočežnjivom dušom postalo je riznica blagodati Božije.
Ne mogu se izbrojati razna čudesa, koja je Sveti Vasilije učinio i koje svakim danom čini i pokazuje nad svakim onim koji dolazi i traži pomoć od Gospoda posredstvom ovog velikog svetitelja, velikog Božijeg ugodnika, velikog jerarha i učitelja, molitvenika, podvižnika, revnitelja svete pravoslavne vere, Vasilija Ostroškog“.
Sveti Vasilije je rođen kao Stojan Jovanović u selu Mrkonjići u Popovom polju nadomak Trebinja u Hercegovini od majke Ane-Anastasije i oca Petra Jovanovića, po predanju 28. decembra 1610. godine. Roditelji su ga poslali već u dvanaestoj godini poslali u manastir Zavalu u rodnoj Hercegovini, u kojem je tada igumanovao njegov stric, iguman Serafim. Posle nekoliko godina Stojan prelazi u trebinjski manastir Tvrdoš, gde nakon pohađanja manastirske škole prima monaški postrig i sveštenički čin i postaje paroh popovopoljski.
Arhimandrit Vasilije je 1638. rukopoložen u Peći odlukom Svetog sinoda za mitropolita hercegovačkog, sa obnovljenom svetosavskom titulom – mitropolit Zahumski.
Kao arhijerej živeo je u manastiru Tvrdoš i utvrđivao u pravoslavlju svoje vernike.
Kada su Turci razorili Tvrdoš, Vasilije se preselio u manastir Ostrog gde je nastavio svoj strogi podvižnički život. Poslednje godine svog života proveo je u pećinskoj isposnici u Gornjem Ostrogu. Upokojio se 1671. godine.
Za svakog čoveka postoje mesta na svetu gde uvek voli da ode i gde se oseća lepo, bezbrižno i snažno. Za mene je to manastir Ostrog. Poslednji put kada sam išao tamo sa mojom porodicom neću nikada zaboraviti. Svaki odlazak na Ostrog je nešto posebno.
Jedno od retkih mesta gde sam bio gde maltene istovremeno i plačem i smejem se od sreće što sam došao. Po mom mišljenju manastir Ostrog je jedno od najsvetijih srpskih i pravoslavnih i hrišćanskih mesta. Moram da napomenem da je to mesto toliko sveto da često tamo dolaze i pripadnici mnogih drugih nacija i drugih religija.

Uglješa Mrdić
11. maj 2022. godine