Šapić je opštinu Novi Beograd – pretvorio u svoju stranku!? (4)

O suštini potpuno obesmišljenog i obespravljenog funkcionisanja jedne lokalne samouprave :

Fiktivnost svih navedenih primera Ugovora o radno angažovanim licima u opštini Novi Beograd  govori o suštini Šapićevog političkog delovanja: koje se svodi na veoma tešku zloupotrebu ovlašćenja, vlasti uopšte. Kao upotrebu vlasti u drugom, a ne onom cilju kome je ona namenjena. Upotreba suprotna svrsi.

Nije u pitanju samo kršenje zakona, u pitanju je mnogo više.

Izvršeno je podređivanju jednog nivoa vlasti, političkoj promociji jednog čoveka i njegove stranke.

Nabrojani ljudi ne rade za opštinu, niti opisane poslove  mogu, a često ih i ne smeju raditi. Neki od njih se jednostavno i ne pojavljuju na poslu za koji su potpisali ugovor.

Postoje li ti ljudi?

Verujemo da postoje, kao i da rade. I to dve grupe poslova:

Jednu, za Šapića lično, najverovatnije kao dadilja i kućna pomoćnica!?

Drugu, za Šapićevu stranku, koju on zove pokretom!

Došavši na vlast, on je opštinu doživeo i sve više počeo upotrebljavati kao resurs za obezbeđenje potreba kako ličnog, tako i života  svoje stranke.  On, primera radi, zloupotrebljava institut pomoćnika predsednika, ubacivši brojne ljude u opštinu, koje fiktivno rasopređuje na mesta u Upravu, prvo na određeno, pa onda i za stalno, najčešće u finansije. Obrazuje od njih jezgro svoje političke propagande kroz formiranje tzv. servisnog centra, jednoj velikoj i suštinski nepotrebnoj, i ni za šta ovlašćenoj telefonskoj centrali; koja brutalno obmanjuje građane da će mimo redovne zakonske procedure moći da im pomogne.

Sa javljanjem na telefon izjavom:“Ovde Kabinet predsednika Šapića“.

Ali rad u servisnom centru nije bio dovoljan za stvaranje stranke. Morao je naći način da zaposli jedan deo ljudi skroz fiktivno, bez ikakvog zaduženja u opštini, koji će moći da rade samo za stranku. I njih je radno angažovao na privremeno povremenim i na poslovima po ugovoru o delu.

Tim činom izvršio je potpuno spajanje svoje stranke i opštine. Koja opštinu koristi kao svoje prostorije, a iz njenog  budžeta plaća partijske aktiviste.

Opština je postala baza njegovog političkog organizovanja. Ona je imala ne da vrši vlast u javnom interesu, već da popularizuje njega kao pretendenta na lokalnu i gradsku vlast. Sa posledicom koja je u takvom stanju stvari neminovna. Atrofijom opštine kao dela državnog sistema vlasti i njeno petvaranje u propagandnu mašineriju jednog čoveka, koji svoju subjektivitet ne stavlja u službu opštine kao institucije, već ga potpuno poistovećuje sa njom; dozvoljavajući sebi potom i poistovećivanje sa pojedinim resursima opštine, npr. njenim budžetom. Koji se troši kao potpora propagandi.

Simboli opštine se prilagođavaju stranci, ona vizuelno počinje da liči na Šapićevu stranku. Sve se boji u zeleno, fondacije se imenuju dvosmisleno. Na delu vidimo vizuelno pretapanje, koje politički poručuje ono što se u stvari dešava. Opština, to je Šapić, Šapić to je opština.

Sa jedne strane, opština se koristi u svrhu vlastite promocije na najniži način, poklanjanjem koje u suštini znači rasipanje; zasenjivanje radi dobijanja glasova. Ljudima se deli njihovo, stvara se utisak da su nešto dobili.

I posledicom dovođenja pojedinih opštinskih preduzeća, kao npr. SC  „11. april“ u situaciju teškog zaduživanja i potencijalnog bankrota. Čime građani gube deo svoje imovine. I ne samo što gube besplatan program koji im je velikodušno od njihovog darovao Šapić, a koji se na tom bazenu odvijao;  gube celu uslugu koju im je taj sportski centar pružao.

Sa druge strane, opština je “ikubator“ za stvaranja Šapićeve stranke, čije članove plaća i obezbeđuje im mesto za rad. Od nje ostaje kulisa iza koje se krije Šapićeva stranka i on glavom, kao veliki uzurpator, koji bi sada da to isto ponovi u Beogradu. Opština propada, gubi svoj smisao, mesto. Svoju snagu ustupa Šapiću i stranci, koji neprimetno počinju da govore kao njeni nesporni gospodari, bez potrebe da objasne šta su to konkretno učinili. Dovoljno je “mi smo učinili“. I tačka.

I stoga zaposliti svoje ljude o opštinskom trošku za njega nije prestup, već manifestacija shvatanja sebe kao opštine. Nešto potpuno normalno.

Nismo sigurni da li je on svestan svoje štetnosti.

Darko Pejić

Please follow and like us:
0

Оставите одговор

Ваша адреса е-поште неће бити објављена. Неопходна поља су означена *